Algemene Beschouwingen Aalburg

Inleiding

Wij hebben waardering voor het vele werk dat is verzet om deze begroting op papier te krijgen. Aalburg zit in zwaar weer en er is naarstig gezocht naar oplossingen voor de problemen. Het is alleen jammer dat daarbij een belangrijke stap, de probleemanalyse, is overgeslagen. Wat zijn de achterliggende oorzaken van de problemen? Hoe structureel zijn die problemen en kunnen wij ze nog wel zelfstandig oplossen?
Deze vragen worden niet gesteld, laat staan beantwoord. In plaats van open te staan voor alternatieven wordt ook in deze begroting hardnekkig vastgehouden aan het systeem van steeds weer nieuwe en steeds weer falende vormen van samenwerking. Nog liever wordt het tafelzilver verkocht dan dat het dogma van een zelfstandig Aalburg wordt losgelaten.

Financieel

Bij de begroting voor 2015 wordt uitgegaan van een aantal aannames waar wij sterke twijfels bij hebben zoals de forse stijging aan inkomsten uit heffingen en het lagere beroep op wachtgeld door voormalige wethouders. Ook voor een mogelijk groot tekort op het decentralisatiebudget is geen voorziening getroffen. Het risico op een fors hoger exploitatietekort dan begroot is in onze ogen dus zeker aanwezig. Ondertussen wordt wel
€ 120.000 gespendeerd aan een “kwaliteitsimpuls openbare ruimte”. Die kwaliteitsimpuls bestaat blijkbaar voor het overgrote deel uit een voetpad in de Polstraat. Als dat klopt is het een naïeve poging om met een ander etiket er op alsnog geld los te krijgen voor dit stokpaardje van de SGP.

De risico’s worden in de jaren daarna alleen maar groter. Voor 2016 verwacht het college dat het voorziene tekort van € 357.000 wel weggepoetst kan worden. Hoe, blijft nog in nevelen gehuld. Vanaf 2017 blijkt het plotseling mogelijk om meer dan 4 ton op de bedrijfsvoering te gaan besparen. Voor een deel moet dat nog worden uitgewerkt, maar veel van de bezuinigingen lijken ons een vorm van wensdenken.

Ook de omvorming van het openbaar groen roept vraagtekens op. Onderzoeken tonen aan dat besparingen op termijn vaak veel lager zijn dan op papier wordt voorgesteld. Daarnaast vragen wij ons af of de rigoureuze aanpak van Aalburg (80/90% gras) wel te rijmen is met de flora- en faunawet. Ook de sociale gevolgen in de zin van werkgelegenheid zien wij graag in beeld gebracht.

In tegenspraak tot de tekst in het raadsvoorstel wordt er op cultuur de komende jaren wel degelijk bezuinigd. De bijdrage voor muziekonderwijs gaat omlaag, ouders die het niet meer kunnen betalen mogen bijzondere bijstand aanvragen, alsof dat zo’n makkelijke stap is.
De bibliotheek moet het vanaf 2017 met € 25.000 minder doen. Een volstrekt willekeurige en solistische maatregel van Aalburg die voorbij gaat aan de toekomstplannen van de bibliotheek en de samenwerking in Altena.

Anders dan bij cultuur wordt op sportsubsidies niet bezuinigd, integendeel, ruim een miljoen voor het vervangen van natuurgras door kunstgras is, los van allerlei andere bezwaren, blijkbaar geen probleem.
Vanwaar die tegenstelling tussen cultuur en sport? Is het een kwestie van visie of van klandizie?

Bestuurlijk Heden.

Het college wil “overbodige regels” met betrekking tot vergunningverlening en handhaving zoveel mogelijk afschaffen of beperken. Het begrip “overbodig” wordt door dit college wel erg ruim geïnterpreteerd. Het varkentje van wethouder Bouman vaart er wel bij, zo heeft hij ons laten weten.
Ook projectontwikkelaars en belangengroepen eten mee uit de ruif van deze vergaande liberalisering, hun wensenlijstjes worden vrijwel een op een overgenomen in bestemmingsplannen. Individuele Aalburgse burgers en bedrijven moeten het met de restanten van de regels maar zien uit te zoeken.
Dat leidt tot gevoelens van onrechtvaardigheid en daarmee ondermijning van het maatschappelijk draagvlak.
Dit college zet vol in op begrippen als overheidsparticipatie, co-creatie en Samen Doen. Ambities die wij voor een deel kunnen onderschrijven, maar je kunt niet enerzijds een beroep doen op de betrokkenheid van de samenleving terwijl anderzijds het recht van de sterkste wordt gepredikt.

Behalve het maatschappelijk draagvlak zijn ook natuur en milieu slachtoffer van dit “los laten”. Huizen in de polder, horeca in de Ecologische Hoofdstructuur, kunstgras in de uiterwaarden en vrijwel uitsluitend gras als openbaar groen, het kan blijkbaar allemaal zonder stil te staan bij de ecologische gevolgen.

Over de decentralisaties hebben wij het afgelopen jaar al veel gezegd.
Met alle respect voor de inzet en motivatie van de betrokken medewerkers willen wij hier toch nog een keer onze belangrijkste twijfels uiten met betrekking tot de Aalburgse Formule, het gaat dan om zaken als:

  • (Uitval van een van de generalisten en/of pieken in het aantal aanvragen op een bepaald terrein kunnen leiden tot vertraging en kwaliteitsverlies.)
  • (Bijvoorbeeld: Het herkennen van autisme bij ogenschijnlijk simpele gedragsproblemen vereist specialistische kennis.)
  • (Daarmee bedoelen we de onafhankelijkheid van het wijkteam t.o.v. de gemeente als werkgever met een bezuinigingsopdracht.)
  • (Los van de geheimhoudingsplicht als ambtenaar spelen hier ook vragen rond medische en juridische beroepsgeheimen bij overdracht en inzage in dossiers.)

Deze twijfels zijn niet bedoeld om mensen ongerust te maken over de zorg die zij vanaf januari krijgen, maar wel om aan te geven dat wij de lat zo hoog mogelijk willen leggen als het om zorg en ondersteuning gaat.

Bestuurlijke Toekomst

In de brief van de Provincie van 28 oktober jl staan afspraken die op 11 juli en 2 oktober met de drie burgemeesters zijn gemaakt. Volgens diezelfde brief moeten deze afspraken in februari/maart 2015 leiden tot een keuze uit de mogelijke scenario’s door de gemeenteraden.
Wij constateren dat de afspraken in de brief haaks staan op de tekst in de begroting waarin, als een struisvogel, de realiteit nog drie jaar langer wordt buitengesloten. Maar zelfs een struisvogel steekt zijn kop geen drie jaar in het zand.

Er ligt dus een uitdagende taak voor dhr. Veerman om ons te begeleiden naar het Land van Veerkrachtig Bestuur.
Wij hebben daar veel vertrouwen in en ook hoge verwachtingen van.
En samen met Prof. Veerman, kunnen we ook nog gebruik maken van de onschatbare diensten van Drs. P.:

“De oever waar we niet zijn noemen wij de overkant
Die wordt dan deze kant zodra we daar zijn aangeland”

Namens Progressief Altena – Aalburg,

Kees de Waal.

Geplaatst in Aalburg, Progressief Altena